Vanmorgen kwam ik aan op kantoor en liep er een labrador mij tegemoet in de gang. Deze week is het Dogweek bij Pensaert Group en op onze drie kantoren lopen de honden van collega's vrij rond. De koffiepauzes duren langer, je spreekt mensen aan die je anders enkel een knikje geeft en de gesprekken gaan over veel meer dan hoe het weekend was. Zo'n week maakt pijnlijk duidelijk hoe fel een werkcultuur zit in de kleine dingen van een gewone werkdag, niet in het bedrag onder aan de loonbrief.

Waarom werkcultuur vaak de doorslag geeft
Als Operations Manager zie ik aan de andere kant van de lijn hoe mensen beslissen om te blijven of op te stappen. Het salaris wordt bijna altijd vermeld, maar zelden als eerste. Wat ik veel vaker hoor klinkt als: 'ik voel me hier niet meer gezien', 'mijn manager vraagt nooit hoe het gaat' of 'ik mis de goesting om 's ochtends in de auto te stappen'. Als je die dingen begint te zeggen, is het zelden een loonsverhoging die je tegenhoudt.
Een internationaal rapport van Gallup over werknemersbetrokkenheid stelt al jaren vast dat minder dan een kwart van de werknemers wereldwijd zich echt betrokken voelt bij het werk. Dat cijfer verschuift amper, ook als lonen stijgen. Blijkbaar is er iets anders aan de hand dan een discussie over euro's.
In mijn eigen werk zie ik dat wie vertrekt bij een goede werkgever bijna altijd een cultuurreden opgeeft. Een nieuwe manager die alles wil omgooien of een team dat uit elkaar valt na een overname zijn al erg genoeg. Een stille werkvloer waar niemand nog grapjes maakt, is dat ook. Pas als die dingen beginnen te schuiven, komt het salaris in beeld als excuus om toch maar iets anders te zoeken.
Wat werkplezier dag na dag voedt
Werkplezier is geen fruitmand op dinsdag en een teambuilding in juni. Het zit in hoe je collega je goedemorgen zegt, of je manager je werk opmerkt, of er plaats is voor een grap tijdens de weekstart. Wie die dingen onderschat, bouwt een werkcultuur die alleen op papier bestaat.
Bij ons zie je dat terug in dingen die klein lijken. Honden op kantoor tijdens Dogweek en een Happiness Manager die weet welke koffie iedereen drinkt. Consultants uit vijf merken lunchen samen omdat de keuken in het midden staat. Dit zijn geen toevalligheden. Niemand zet dat in een vacaturetekst, maar het is wel waarom mensen blijven.
Uit gesprekken blijkt telkens hetzelfde patroon, want werknemers die opstappen geven 'niet gewaardeerd voelen door de organisatie' en 'niet gewaardeerd voelen door de manager' op als twee van de drie belangrijkste redenen. Compensatie staat lager. Dat sluit perfect aan bij wat ik zelf hoor als iemand op gesprek komt voor een job als recruitment consultant bij ons. Het eerste wat je dan vraagt is bijna nooit het loonpakket, wel hoe het team eruitziet en wie je manager zou worden.

Hoe je dat zelf test voor je tekent
Een werkcultuur voel je pas als je binnen bent, maar er zijn signalen die je al tijdens een sollicitatie oppikt. Let op hoe je ontvangen wordt. Let op of de mensen in de gang elkaar aanspreken of elk in hun bubbel zitten. Let op of je gesprekspartner lacht of vraagt hoe je weekend was. Merk ook op of iemand vraagt of je nog iets wil drinken.
Vraag ook door. Hoe lopen de weekstarts, wat gebeurt er als iemand een moeilijke week heeft, hoe wordt succes gevierd. Als het antwoord stil blijft of in algemene termen komt, weet je genoeg. Een gezonde werkcultuur heeft concrete voorbeelden klaar, want ze gebeurt elke dag.
Ik schrijf dit niet om te zeggen dat salaris onbelangrijk is. Een medior account manager die ondergewaardeerd wordt op haar loonbrief, blijft niet omdat de koffie lekker is. In een eerder artikel over onderhandelen over je loon staat waarom je daar stevig voor mag opkomen, maar zodra het loonpakket correct zit, is het de werkcultuur die beslist of je op maandag met goesting vertrekt of met tegenzin.
Wat ik zelf meeneem uit deze Dogweek
Ik loop door de gang met een hond die niet de mijne is en zie drie collega's uit drie verschillende merken samen aan een bureau zitten. Ze bespreken geen deal, ze lachen om iets wat de hond deed. Over een uur zitten ze opnieuw aan hun scherm en bellen ze kandidaten voor vacatures in business development of als marketing manager. Toch zorgt dat moment van gelach voor iets wat geen bonus kan vervangen.
Dat is wat ik mensen probeer mee te geven als ze twijfelen over een stap. Kijk eerst naar de werkcultuur, want die beslist hoe je werkdagen voelen. Het loon bepaalt wat er op het einde van de maand binnenkomt, de cultuur bepaalt hoe moe of opgeladen je 's avonds thuiskomt. Wie beide kan combineren, heeft de beste job gevonden.
Zin om zelf eens een kijkje te komen nemen op kantoor? Bel ons of neem contact op via het contactformulier, dan plannen we een babbel.
Geschreven door Laura Volckaert, Junior Operations Manager Pensaert Group op 17 november 2026